Değerli meslektaşlarım,
İlacın bir sanayi ürünü olduğu günden başlamak üzere eczacılar, eczanelerinde mesleklerini icra edebilmek adına büyük bir mücadele içindeler. İlacı üreten ve meslek hakkı alan bir meslek konumundan, birden global bir ticaretin ortasına savrulmak, mesleğin akademik içeriğinde yer almadığından, eczacıları zor şartlara itti. Düşünün ki şu anda, ilaç sanayi kar marjları ve depoculuk faaliyetinde oluşan marjlardan pay alıp mesleği yaşatmaya çalışır durumdayız. Ve ticaretin global kuralları sermaye ekseninde yazıldığına göre bu alanda en küçük sermayeli kesim olan eczaneler zor şartlarda yaşamlarını sürdürmeye çalışıyorlar. Ve örgütlerimiz de tüm güçleri ile buna karşı mücadele vermeye çalışıyorlar adeta Don Kişot’un yel değirmenleri ile savaşı misali.
Gelin mücadeleyi bir irdeleyelim.
İlacın üretim maliyeti ile tüketici fiyatı arasındaki marjı hem ilaç sanayiine hem depolara hem de eczanelere hayat hakkı vermeli. Ama gelin görün ki, tüm ülkelerde artık alıcı devlet. Dolayısıyla bu marj artık bütçe baskısı altında daraltılmaya çalışılmaktadır. Bu anlamda ya ilaç fabrikası kuracak üretim marjına sahip olacaksınız ki bu artık çok geç. Çünkü global sermaye öylesine bütünleşti ve büyüdü ki erişmek imkanı kalmadı.
O zaman ilaç dağıtımındaki marjı eczaneler lehine çevirmek durumundayız ki bu alanda kooperatiflerimiz var ama halen eczacılık camiası kenetlenip ülke çapında büyüyemediğimiz gibi birçoğunu da kaybettik. En azından bu alanda sermayeyi büyütüp bir güç olma imkanı var ama meslek örgütlerinde böyle bir strateji görünmemektedir.
İş gelip eczanelerde noktalanıyor. Eğer bugün sadece sosyal medyayı takip ediyorsanız bile eczanelerimizin bu konuda ne kadar kurumsallıktan uzak işletmeler olduğunu görürsünüz.
Demek ki, mesleğin ticaret tarafı bizi geleceğe taşıyamayacak kadar karanlık. Gerçek şu ki yıllarca verilen mücadele bir adım ileri götüremiyor. Aynı yoldan gidip, değişik bir sonuç çıkamayacağı ortada. Eczacıların bir an önce mesleki becerilerini, birikimlerini ön plana çıkarıp tekrar meslek hakkı elde eden bir konuma gelmeleri gerekiyor.
Bunun için tek yol akademik durumumuzu klinik eczacılık seviyesine getirmek. Eczanelerimizi klinik eczane halinde tekrardan yapılandırmaktır. Bunun için de fakültelerimiz ve meslek örgütlerimiz bu hedefte bir gelecek planlaması yapması gerekmektedir.
Zaman asla lehimize işlemiyor…
