‘’Bilgisi için yol gelinen eczane’’
Mişlen Yıldızı, bir gastronomi romantizmi olarak doğmadı. Tam tersine, ekonomik bir çıkmazdan doğdu.
1900’lerin başında Fransa’da otomobil sayısı çok azdı. Lastik satan Michelin için bu bir problemdi:
Araba yoksa, yol yok demekti. Yol yoksa da seyahat olmaz, seyahat yoksa lastik aşınmaz. Aşınmayan lastik satılmaz. Bu sorun bir paradoks olarak Michelin kardeşlerin önünde durmaktaydı. Michelin kardeşlerin parlak fikri şuydu: İnsanları yola çıkmaya teşvik etmek.
Bunun için ücretsiz bir rehber bastılar. 1900 yılında Michelin Guide, lastik satmak isteyen Michelin kardeşler tarafından yayımlanır. Amaç çok nettir:
İnsanlar daha çok seyahat etsin → lastikler daha çabuk eskisin → Michelin daha çok satsın.
- Yol haritaları
- Tamirciler
- Oteller
- Lokantalar
Yani bugün bildiğimiz Michelin Guide, aslında bir talep yaratma mühendisliği ürünüdür.
Yıldız sistemi ise sonradan geldi.
Amaç şuydu:
“Nereye gitmeye değer?”
“Yol yapmaya değer bir kalite var mı?”
Lokantaları yıldız vererek sınıflandırmaya başladılar.
- ⭐: “İyi, yol üzerindeysen uğra”
- ⭐⭐: “Yolunu değiştir”
- ⭐⭐⭐: “Sırf bunun için seyahat et”
Burada bir ayrıntı vardı. Yıldız, şefe değil; standarda verilmekteydi.
Majistral eczacılık özelinde bir köprü kuracak olur isek;
Aslında Majistral Eczacılık da Bir “Yolculuk” Meselesi
Bugün hasta şunu yapıyor mu?
- “Bu eczane majistralde çok iyiymiş, oraya gideyim”
- “Bu eczane kişiye özel tedavide fark yaratıyor”
Genelde hayır. Çünkü standart görünür değil.
Mişlen bunu çözdü:
- Herkes yemek yapabilir
- Ama aynı standardı herkes tutturamaz
Majistralde de durum birebir aynı:
- Her eczane krem yapabilir
- Ama aynı güvenlik, bilim, tekrar edilebilirlik varmı?
“Mişlen Yıldızlı Eczaneler’’ oluşturulabilirmi?
Bu bir logo değil, etiket de değil. Bir davranış ve altyapı standardı.
Örnek kriterler (tamamen kavramsal çerçeve):
- 📌 Standardize edilmiş majistral reçete protokolleri
- 📌 Analitik doğrulama (pH, viskozite, stabilite, gerekirse UV-VIS)
- 📌 Dokümantasyon kültürü
- 📌 Hasta izlem geri bildirimi
- 📌 Eğitimli ekip ve yetki paylaşımı
- 📌 “Ben yaptım oldu” değil, “kanıtladım” yaklaşımı
Bu şu anlama gelir:
“Bu eczaneye sırf majistral için gelinir.”
Tıpkı:
“Bu restorana sırf bir tabak yemek için gidilir.”
Ekonomik Çıkış Yolu Olabilir mi?
Net konuşalım:
Ucuzlukla çıkış yok.
Hacimle hiç yok.
Ama nitelikle var.
Mişlen modeli şunu yaptı:
- Restoran sayısını artırmadı
- Değer algısını artırdı
Majistral için bu şunları sağlar:
- Fiyat değil katma değer konuşulur
- Hekim–eczacı güven ilişkisi güçlenir
- “Her eczane yapıyor” algısı kırılır
- Referansla hasta gelir (en güçlü pazarlama)
Ve en kritik cümle:
Standart koyan, fiyat tartışmaz.
Mişlen Yıldızı, restoranlara yemek satmayı değil; yola çıkmayı öğretti.
Majistral Mişlen’i ise eczanelere krem satmayı değil; bilimsel güveni satmayı öğretebilir.
“Mişlen Yıldızlı Eczane” neyi temsil eder?
Resmî bir yıldızdan değil, bir zihniyetten söz ediyoruz.
Bir majistral eczane için “Mişlen Yıldızı” şunları ifade eder:
⭐ 1. Laboratuvar Mükemmelliği
- Doğru ekipman
- Kalibrasyon disiplini
- Temiz alan bilinci
- Belgelendirme kültürü
(Bir restoranda mutfak neyse, eczanede laboratuvar odur.)
⭐ 2. Formülasyon Ustalığı
- Etken–yardımcı madde etkileşimini bilen eczacı
- “Bu da olur” değil, “en uygunu bu” diyen yaklaşım
- Bilimsel gerekçesi olan her gram
⭐ 3. Tutarlılık ve Güven
- Aynı reçete → aynı kalite
- Bugün iyi, yarın vasat değil
- Hekimin ve hastanın gözünün kapalı güvenmesi
⭐ 4. Etik ve Mesleki Duruş
- Hız değil doğruluk
- Ticari kolaycılık değil mesleki sorumluluk
- “Yapabilirim” değil, “yapmalıyım mı?” sorusu
Neden bu hedef önemli?
Çünkü bu bakış açısı şunu söyler:
“Majistral eczacılık sıradan bir geri hizmet değil, eczacılığın en üst sanatıdır.”
Nasıl ki herkes yemek yapar ama herkes Mişlen mutfağı değildir, her eczane de majistral hazırlar ama herkes ustalık düzeyinde değildir.
Mişlen Yıldızı majistral eczaneler için bir rozet değil, bir pusuladır.
Nereye gitmemiz gerektiğini gösterir.
